¿Satanas a quién ama y a quién odia ? 10 personas que ama, 15 que odia y 7 actos que lo enfurecen
قال رسول الله – صلي الله عليه وآله – :
ذات يوم لابليس : كم اصدقاؤ كم من امتي يا ابليس ؟ قال الامير الجائر ، و الغني المتكبر ، والذي لايبالي من اين يكتسب و فيما ينفقه ، و العالم الذي صدق الامير علي جوره ، و التاجر الخائن ، و المحتكر ، و الزاني ، و اكل الربا ، و البخيل ، و الذي لايبالي من اين يجمع المال .
و قال النبي – صلي الله عليه وآله – : كم اعداءك من امتي ؟ قال ستة عشر نفرا ، انت يا محمد! اني ابغضك و العالم العامل بالعلم ، و حامل القران اذا عمل بما فيه ، و الموذن لله خمسة اوقات ، محب الفقراء و المساكين و اليتامي ، و ذوقلب رحيم ، و المتواضع للحق و شاب نشا في طاعة الله الذي يصلي بالليل و الناس نيام ، و الذي يمسك نفسه عن الحرام ، و الذي ينصح في الله ، (و في رواية يدعو للاخوان و ليس في قلبه شي ء) ، و الذي ابدا يكون علي الوضوء ، و حسن الخلق ، و المصدق بما ضمن الله له ، و المحصنات المستورات ، و المستعد للموت ، و صاحب السخاء ؛
پيامبر اسلام (ص ) از ابليس پرسيد : در ميان امت من دوستان تو چه كساني هستند ؟ ابليس پاسخ داد : (ده نفر) و افزود ، فرمانرواي ظالم ، ثروتمند متكبر ، آن كس كه باكي ندارد از چه راهي مال به دست آورد و در چه راهي مصرف كند ، دانشمند در خدمت ظالم ، تاجر خائن ، محتكر ، زناكار ، رباخوار ، بخيل ، و كسي كه باكي ندارد كه چگونه اموالش جمع و انباشته است . و سپس پيامبر (ص ) فرمود : چند نفر در ميان امت من دشمنان تواند ؟ پاسخ داد : شانزده نفر اولشان تويي يا رسول الله !دانشمندي كه به علمش عامل است اهل قرآن كه به قرآن عمل كند ، موذن اذان پنجگانه ، كسي كه دوستدار فقراء و مساكين و يتيمان است ، آدم رحيم و مهربان ، شخص متواضع در برابر حق ، جواني كه اهل نماز شب باشد . كسي كه خود را از
(المواعظ العدديه ، ص 226)
✅ Reenvíalo a tus amigos.
El encuentro del Mensajero de Dios (que Dios le bendiga a él y a su familia) con el maldito Satanás
El Mensajero de Dios (que Dios le bendiga a él y a su familia) preguntó un día a Iblís: «¿Cuántos amigos tienes en mi comunidad, oh Iblís?». Éste respondió: «El gobernante injusto, el rico arrogante, quien no se preocupa de dónde obtiene sus bienes ni en qué los gasta, el sabio que da la razón al gobernante en su tiranía, el comerciante desleal, el acaparador, el adúltero, el usurero, el avaro y aquel que no le importa cómo amasa su dinero».
Y el Profeta (que Dios le bendiga a él y a su familia) dijo: «¿Cuántos enemigos tienes en mi comunidad?». Respondió: «Dieciséis personas: tú, ¡oh Muhammad!, pues te detesto; el sabio que actúa conforme a su conocimiento; el portador del Corán cuando obra según él; el almuédano que llama a la oración en los cinco tiempos por Dios; el que ama a los pobres, a los necesitados y a los huérfanos; el de corazón compasivo; el humilde ante la verdad; el joven que crece en la obediencia a Dios y reza por la noche mientras la gente duerme; quien se aparta de lo ilícito; quien aconseja sinceramente por Dios (y en otra narración: ruega por los hermanos sin guardar nada en su corazón); quien permanece constantemente en estado de ablución; el de buen carácter; quien confirma lo que Dios le ha garantizado; las mujeres castas y recatadas; quien está preparado para la muerte; y la persona generosa».
(Al-Mawā‘iẓ al-‘Adadiyya, pág. 226)
¿Con cuál de los profetas divinos se encontró Satanás y qué palabras intercambiaron?
Un día, el Profeta Muhammad (que Dios le bendiga a él y a su familia) vio a Satanás extremadamente débil y abatido. Le preguntó:
«¿Por qué estás tan débil y abatido?». Satanás dijo: «Tu comunidad me ha agotado y consumido». El Profeta preguntó: «¿Y qué te ha hecho mi comunidad?». Satanás respondió: «¡Oh, Mensajero de Dios!, hay en ellos varias hermosas cualidades que, por más que me esfuerzo en arrebatárselas, no puedo». El Profeta preguntó: «¿Cuáles son esas cualidades?». Satanás dijo:
La primera: Siempre que se encuentran, se saludan con la paz (salām), y la paz es uno de los nombres de Dios. Quien saluda, Dios lo aleja de toda aflicción y angustia, y quien responde al saludo, Dios Altísimo lo envuelve con Su misericordia.
La segunda: Cuando se encuentran, se dan la mano. Este acto tiene una recompensa tan grande que, antes de que se separen las manos, Dios cubre a ambos con Su misericordia.
La tercera: Al empezar a comer o al iniciar cualquier tarea, dicen «Bismillāh ar-Raḥmān ar-Raḥīm» (En el nombre de Dios, el Clemente, el Misericordioso), con lo cual me privan de compartir ese alimento o esa obra.
La cuarta: Siempre que hablan, mencionan «in shā’ Allāh» (si Dios quiere), mostrando conformidad con el decreto divino, y así no puedo desbaratar sus asuntos, y ellos desbaratan mi esfuerzo y mi fatiga.
La quinta: Desde la mañana hasta la noche me afano en arrastrarlos al pecado, pero al llegar la noche, aunque hayan pecado, se arrepienten y echan a perder mis fatigas, y Dios, por medio del arrepentimiento, perdona sus pecados.
La sexta, y la más importante: Cuando escuchan tu nombre, envían bendiciones sobre ti en voz alta, y yo, al conocer la recompensa que eso conlleva, huyo abrumado, pues no soporto ver la recompensa de esa acción.
La séptima: Tu comunidad ama a la Gente de tu Casa (Ahl al-Bayt), y esta es la mejor de las obras.











